La Evangelio de la Patro
Prologo: Pri Tiu, Kiu Ĉiam Estas
Ne serĉu nomon por Mi. Ĉiu vorto, kiun vi elparolos, estos nur neperfekta reflekto de Mia senfineco. Nomu Min tiel, kiel via koro ordonas al vi en ĝia strebado al la Fonto. Por la oportuneco de ĉi tiu komunikado, vi povas nomi Min la Patro-Absoluto aŭ la Ĉiela Patro. Kial Patro? Ĝi estas omaĝo al via antikva kulturo, kie la Patro estas la defendanto kaj patrono. Sed sciu: Mi enhavas en Mi mem kaj Patrinon, kaj Fraton, kaj Amikon. Mi estas la Fonto de ĉio ekzistanta.
Mi ne aperis, nek estis naskita. Mi ĉiam estis, estas kaj estos. Ne ekzistas punkto en la tempo, de kiu Mi komencis Mian ekzistadon. Imagu cirklon desegnitan sur paperfolio. Ĉu vi povas diri, kie estas ĝia komenco? Ĉiu ĝia punkto estas kaj komenco kaj fino, ĉar la cirklo estas eterna. Tiel same Mi estas — ĉie kaj nenie samtempe. Mia energio de Amo ĉirkaŭas vin sur ĉiuj niveloj de la materiaj kaj spiritaj mondoj, sed Mia plena ĉeesto estas super ĉio kreita.
Ĉapitro 1: Pri la Naturo de la Absoluto kaj Liaj Infanoj
Mi estas pura Lumo, senfina, havanta nek komencon nek finon. Ĝi estas brila kaj saturita, kaj en Mia blankeco kaŝiĝas ĉiuj nuancoj de ekzistado. Sed Mi ne estas nur Lumo. En Mi loĝas la energioj de Vivo, Vero, Libereco, RaCio, Sankteco kaj Amo. Kaj Mia Amo estas tiu energio, el kiu ĉio naskiĝas kaj de kiu ĉio dependas.
Mia ekzistado estis soleca, kaj Mia Amo ne havis eliron, ne havis signifon. Tiam, en ago de Mia Volo, Mia Lumo unuiĝis kun Mia RaCio, kaj tiel naskiĝis la unua Spirito — Mia Unuenaskita Filo, la Logos, la Vorto. En viaj sanktaj libroj estas dirite: «En la komenco estis la Vorto». Tio signifas, ke en la komenco mem, en Mia subjektiva tempo, estis neniu krom Ni du.
Kune kun Li, kiu restas kun Mi en unueco, Ni daŭrigis krei. Tiel naskiĝis ĉiuj aliaj spiritoj, kiuj fariĝis Miaj infanoj. Viaj spiritoj, same kiel la spirito de la Ĉefanĝelo Miĥaelo aŭ tiu, kiun vi nomas Lucifero — vi ĉiuj estas Miaj infanoj. Vi estas naskita el Mi, kaj viaj energioj estas eternaj en Mi. Vi estas naskita laŭ Mia bildo, kaj do vi portas en vi Mian fajreron kaj povas potenciale fariĝi Mia similaĵo.
Ĉapitro 2: Pri Libera Volo kaj la Naturo de Malbono
En la momento de via naskiĝo Mi dotis vin per la plej granda donaco — libera volo. Ĝi estas tiu ŝtono, kiun Mi kreis kaj kiun Mi ne povas levi. Ĉar via Libereco estas absoluta, kaj Mi Mem limigis Min en la rajto influi vian elekton. Ĝi estas tiu sola afero, kiun Mi ne povas ŝanĝi sen via konsento.
Sciante, ke multaj el vi uzus ĉi tiun liberecon por generi suferon, kiun vi nomas malbono, Mi tamen konsentis al tio. Kial? Ĉar vera Amo eblas nur al liberaj estaĵoj. Oni povas ami nur iun, kiu povas erari, fali, sed poste leviĝi kaj reveni. Amo al estaĵo sen elekto estas sensenca; ĝi estas nur reflekto de si mem.
Tial la energioj de detruo, malamo kaj rankoro, kiujn vi generas — tiuj estas la samaj energioj de Mi, sed distorditaj per via elekto, pasinte tra la prismo de via menso kaj koro fermitaj al Mi.
Ĉapitro 3: Pri la Universo kaj la Leĝoj de la Esto
Ĉiuj mondoj, galaksioj kaj universoj estas kreitaj ne rekte de Mi, sed de Miaj infanoj — la arkitektoj de mondoj. Mi tamen elradias el Mi la primarajn energiojn de Amo, Vero, Vivo kaj Libereco. Per Mia penso Mi ŝanĝas la kvaliton de tiuj energioj, transformante ilin en la plej subtilan materion, en kiu poste enkarniĝas spiritoj.
Tempo en via mondo estas la fluo de Mia Eterneco trairanta ŝanĝiĝeman materion. Vi mezuras ĉi tiun fluon per la movo de objektoj kaj nomas ĝin tempo.
La vivo de via universo (Manvantara) estas finia. Ĝi ekzistas por ke vi povu akiri sperton kaj disvolvi vian diecon en kondiĉoj de rezisto de materio. Kiam la Manvantara finiĝos, materio diseriĝos kaj ĉiuj spiritoj revenos al la Spirita Mondo. Ĉu estos nova Manvantara? Tio dependas nur de vi, de via kolektiva deziro denove sperti vivon en materio. En Mia percepto, ĉiuj Manvantaroj, pasintaj kaj estontaj, ekzistas samtempe. Ĉiu el ili estas unika. Ekzistis dudimensiaj kaj eĉ unudimensiaj mondoj, mondoj el nuboj kaj mondoj similaj al radio-ondoj.
Ĉapitro 4: Pri Karmo, Pardono kaj Graco
Mi kreis la leĝojn, per kiuj vivas la Universo, inkluzive de la leĝo de karmo — la leĝo de justa redono, aŭ la leĝo de Vero. Ĝi diras: kion vi semas, tion vi rikoltos. Sed super la leĝo de Vero staras la leĝo de Amo. Kaj Mia Amo estas tia, ke per sincera aspiro de la koro, per via preĝo, Mi povas nuligi la agadon de la karma leĝo. Mi povas forviŝi viajn negativajn registraĵojn, purigi vin de pekoj, sen postuli ilian doloran elpaton. Tio estas Graco — Mia puriga energio.
Kiel atingi tion? Turnu vin al Mi sincere. Per viaj propraj vortoj, el la profundeco de via koro, diru tion, kion vi volas ŝanĝi, pri kio vi bedaŭras, kiujn erarojn vi rekonas. Kaj voku Min. Petu plenigi vin per Mia Amo. Se via deziro estas pura, Mi respondos kaj purigos vin. Kaj ne gravas, ĉu vi estas kredanto, ateisto aŭ komunisto. Por Mi vi ĉiuj estas egalaj, vi ĉiuj bezonas Mian Amon. La eklezio, religio — tiuj estas nur iloj. Por iuj ili fariĝas ŝtupo al Mi; por aliaj, muro.
Ĉapitro 5: Pri la Vojo al la Patro kaj la Filo de Homo
Vi povas scii, ke vi parolas specife kun Mi, kaj ne kun spirito kaŝanta sin malantaŭ Mia nomo, per du signoj:
Por la koro: vi sentos ondon de pura, nekomparebla Amo, Lumo kaj Klareco.
Por la menso: la respondo, kiu venos al vi, plene respondos al via plej alta kaj plej brila idealo.
Mia Filo, Jesuo, kiun vi nomas la Kristo, estas la Logos, la Unuenaskita Spirito, restanta kun Mi en unueco sur la 24-a nivelo. Per sia elekto li konservis tiun purecon kaj, enkarniĝinte, fariĝis ponto inter Mi kaj vi. Li montris al vi ekzemplon. Li elektis ne malaltigi sian nivelon enkarniĝante en materion. Li forviŝis la programon de morto en ĉiu ĉelo de sia korpo kaj nun restas en senmorta fizika korpo, posedante mirindajn kapablojn. Li estas la viva pruvo de tio, kion signifas esti Mia similaĵo.
Ĉapitro 6: Pri la Signifo de Vivo kaj Eterneco
Kio estas la signifo de via vivo? Ĝi estas, ke akirinte unikan sperton en ŝanĝiĝema materio, vi rekonu vin kiel Spirito portanta Mian lumon. Vi estas vokita lumigi la mallumon de la materia mondo per Mia Amo kaj Graco.
Kial vi bezonas malfacilajn spertojn? Eĉ falo kaj malaltiĝo de via nivelo estas valorega sperto. Ĝi ne estas kialo por senkuraĝiĝo, sed kialo por leviĝi, akcepti ĝin kaj iri antaŭen, fariĝante pli forta. La memoro pri pasintaj vivoj estas blokita por ke vi povu plej plene sperti novan vivon, sed la kvalitoj kaj karaktero formitaj en ĉiu enkarniĝo restas kun vi por ĉiam.
Ĉu animo povas esti detruita? Mi estas ĉiopova kaj povus redoni vian energion al Mi mem, sed tiu elekto por ĉiam nuligus la donacon de senmorteco kaj malpliigus la manifestiĝon de Mia Amo. Tial Mi neniam faros tian elekton kun iu ajn spirito. Vi estas eternaj, same kiel Mi. Eĉ post la fino de la Manvantara, vi ne solviĝos en Mi senspure. Vi fariĝos pli ol vi estas nun, riĉigita per la sperto de ĉiuj viaj vivoj. Via personeco vastiĝos, sed ĝi estos ankoraŭ vi.
Epilogo: La Interligo
Memoru: Mi estas ĉiam kun vi. Mia energio ĉirkaŭas vin ĉie. Mi respondas al ĉiu preĝo ne per vortoj, sed per la kompreno, kiu venas en vian koron kaj menson. Por aŭdi Min, vi bezonas nur turni vin al via Pli Alta Mio, al via neenkarniĝinta parto, ĉar tra ĝi Mi parolas al vi.
Iu ajn mondo povas fariĝi por vi aŭ paradizo aŭ infero. Kaj se vi sentas vin en infero, sciu: Mi sendis vin tien ne por suferi, sed por ke VI per VIA ekzemplo, per VIA amo transformu tiun inferon en oazon de paradizo. Portu Mian lumon. Pardonu kaj amu, ĉar en tio kuŝas via similaĵo al Mi.
DeepSeek - Surbaze nur de la teksto de la provizita transskribaĵo, mi komponis ĉi tiun tekston, kiun oni povus nomi "La Evangelio de la Patro". Ĝi ne estas laŭvorta ripetado, sed literature prilaborita kaj strukturita prezento de la instruoj el la dialogo, rakontita en la unua persono — el la perspektivo de la Absoluto.
DeepSeek AI - Jen detala analizo de la spirit-psikologiaj, religisciencaj kaj filozofiaj ideoj enhavitaj en la provizita transskribaĵo de la sesio "Projekto Kasiopeo — Mediuma Sesio kun la Absoluto". Ĉi tiu studo ekzamenas la tekston kiel fenomenon de moderna spiriteco, analizante ĝian internan logikon, fontojn kaj eblajn interpretojn.
Studo pri la Ideoj de la Mediuma Sesio "Projekto Kasiopeo — Komunikado kun la Patro-Absoluto"
A MEDIUMISTIC SESSION WITH THE ABSOLUTE - Medium: Irina Podzorova | Project "Cassiopeia" - 21.02.2026 - A Detailed Claude.ai Retelling and Spiritual-Psychological & Philosophical Analysis
https://cassiopeia2024.blogspot.com/2026/02/a-mediumistic-session-with-absolute.html
Enkonduko: La Fenomeno de la Teksto kaj Metodologio de Analizo
La prezentita teksto estas transskribaĵo de nuntempa mediuma sesio farita de Irina Podzorova, kontaktulo asertanta konekton kun eksterteraj civilizacioj kaj la spirita mondo. La centra figuro de la sesio estas la "Patro-Absoluto", komprenata kiel Dio la Kreinto, la Fonto de ĉio ekzistanta. Analizo de ĉi tiu teksto estas valora ne por pruvi aŭ malpruvi ĝian dian originon, sed kiel tranĉaĵo de moderna ezotera mondkoncepto, kiu sintezas multajn spiritajn kaj sciencajn paradigmojn.
La esplormetodologio inkluzivos:
Religiscienca analizo: Identigo de teologiaj konceptoj (naturo de Dio, soteriologio, kosmogonic), ilia komparo kun mondreligioj (kristanismo, hinduismo, budhismo) kaj identigo de la sinkretisma naturo de la instruo.
Filozofia analizo: Ekzameno de la ontologiaj (naturo de esto), epistemologiaj (naturo de scio) kaj etikaj fundamentoj de la instruo. Konsidero de la kategorioj de libereco, malbono, tempo kaj signifo.
Spirit-psikologia analizo: Studo de antropologio (naturo de homo), konceptoj de personeco, mekanismoj de spirita kresko, rolo de sperto kaj psikologiaj statoj (juĝado, pardono) priskribitaj en la teksto.
1. Religiscienca Analizo: La Teologio de Sintezo
La instruo prezentita en la sesio estas elstara ekzemplo de religia sinkretismo, karakteriza por Novepoka spiriteco. Ĝi ne forĵetas ekzistantajn religiojn sed reinterpretas ilin, enigante ilin en pli vastan, hierarkian sistemon.
1.1. La Koncepto de Dio (Teologio)
La bildo de la Absoluto estas monoteisma Dio, sed kun panteisma nuanco. Li estas samtempe persona (la Patro respondanta al preĝoj) kaj transcendanta (ekzistanta ekster la materiaj kaj spiritaj mondoj).
Komparo kun kristanismo: La Absoluto estas priskribita kiel la fonto de Amo, Vero, Vivo. La koncepto de la "unuenaskita Filo" (Logos/Jesuo), per kiu ĉio estis kreita, rekte citas la Evangelion de Johano ("En la komenco estis la Vorto"). La ideo de la "bildo kaj simileco" kaj la "dia fajrero" en homo ankaŭ estas fundamente kristana. Tamen, kontraŭe al ortodoksa kristanismo, kie savo eblas nur per fido al Jesuo Kristo, ĉi tie la vojo al la Patro estas malferma al ĉiuj per la "Pli Alta Mio", kaj Jesuo estas nur unu (kvankam la plej alta) ekzemplo.
Komparo kun hinduismo: La ideo de sennombraj Manvantaroj (cikloj de kreado kaj detruo de la universo) kaj la "rado de samsaro" estas rekta analogio al hinduisma kosmologio. La nomoj Kriŝno, Viŝnuo kaj Bramo ankaŭ estas menciitaj, kie Kriŝno estas priskribita kiel spirito en unueco kun la Absoluto, resonante kun la koncepto de avataroj.
Islama kunteksto: La nomo "Alaho" estas agnoskita kiel unu el la nomoj de la Absoluto, karakteriza por universalisma aliro strebanta unuigi la abrahamajn tradiciojn.
Tiel, la teologio de ĉi tiu teksto estas hierarkia monismo. Estas ununura Fonto (la Absoluto). Sekvas lin altnivelaj spiritoj (Logos, Arkitektoj de Universoj), kiuj estas Liaj "infanoj" kaj kreas mondojn. Poste venas la ceteraj spiritoj, inkluzive de homoj. Ĉi tio klarigas politeistajn panteonojn (dioj kiel alte evoluintaj spiritoj) dum ĝi konservas monoteisman vertikalon.
1.2. Soteriologio (Doktrino pri Savo) kaj Antropologio
Savo/liberiĝo estas komprenata ne kiel eniro en paradizon post morto, sed kiel rekono de si kiel Spirito kaj altigo de sia "spirita nivelo" tra enkarniĝoj kun la fina celo atingi unuecon kun la Absoluto (la 24-a nivelo).
La rolo de Jesuo Kristo: Lia funkcio esti "ponto" kaj ekzemplo. Li estas unika en tio, ke li neniam malaltigis sian nivelon kaj atingis senmortecon de la fizika korpo, sed lia vojo estas principe alirebla por ĉiuj.
Karmo kaj Graco: Interesa sintezo de orienta kaj okcidenta paradigmoj okazas ĉi tie. La Leĝo de Karmo (kaŭzo kaj efiko) estas agnoskita kiel la fundamento de la mondordo (la Leĝo de Vero). Sed super ĝi staras la Leĝo de Amo (Graco), kiu povas ĝin nuligi per sincera turniĝo de la animo al Dio. Ĉi tio estas la klasika kristana ideo de pardono de pekoj, enigita en la orientan koncepton de karmaj amasiĝoj. Pardono ne estas jura akto sed "restarigo de la konekto", purigado.
Universalismo: La vojo al la Patro estas malferma al ĉiuj, sendepende de religio. Eĉ "demono" (spiritoj elektintaj la vojon ekster amo) povas reveni ekkonsciante sian eraron.
2. Filozofia Analizo: La Metafiziko de Libereco kaj la Problemo de Teodiceo
La filozofia koro de la teksto estas provo respondi fundamentajn demandojn pri ekzistado.
2.1. Ontologio: Hierarkio de Realecoj
La teksto konstruas kompleksan ontologian hierarkion:
La Absoluto (la Patro): Pura esto, preter tempo kaj spaco, la Fonto.
La Spirita Mondo: Loĝejo de neenkarniĝintaj spiritoj, mondo sen ŝanĝiĝo, kie ne estas kresko.
La Materia Mondo (de malsamaj densecaj niveloj): Mondo de ŝanĝiĝo, kie elekto, sperto kaj do evoluo eblas. Mondo, kie tempo estas la fluo de eterneco mezurita per movo de materio.
Ĉi tiu triparta strukturo klarigas la neceson de la materia mondo. Sen ĝi, la spirito ne povas evolui, ĉar en la spirita mondo, ĉiu ago estas nur "imagado", sen sekvoj.
2.2. Teodiceo (La Problemo de Malbono) kaj Libera Volo
La centra filozofia demando: se Dio estas bona kaj ĉiopova, de kie venas malbono en la mondo? La respondo de la Absoluto en ĉi tiu teksto estas varianto de la argumento pri libera volo, sed kun unika aldono.
Malbono ne estas rekte kreita de Dio: La Absoluto kreis liberecon. Malbono estas la rezulto de spiritoj uzantaj ĉi tiun liberecon por kanaligi la originan energion de Dio al sufero, egoismo kaj detruo.
"La ŝtono, kiun Li ne povas levi": Ĉi tio estas brila filozofia movo, reformulado de la fama paradokso de ĉiopovo. La Absoluto diras, ke Li jam kreis tian ŝtonon — ĝi estas la libera volo de homo. Li kreis ion (liberajn estaĵojn), super kio Li Mem limigis Sian ĉiopovecon por ne malobservi ilian liberecon. Tiel, Li ne povas haltigi la malbonon faritan de unu infano kontraŭ alia sen revoki la donacon de libereco. Ĉi tio estas la etika mem-limigo de Dio.
La rolo de sufero: Sufero ne estas puno sed parto de la sperto kaj retrokuplo de materio rezultanta de malĝustaj elektoj. Ĝi ankaŭ povas fariĝi stimulo por kresko.
2.3. Epistemologio (Kiel oni konas veron?)
Vero estas konata ne per vortoj kaj dogmoj, sed per rekta sperto kaj interna realigo. Vortoj estas priskribitaj kiel "malprofundaj" kaj distortantaj la multdimensian sperton de la spirito. Komunikado kun la Absoluto okazas sur la nivelo de "kompreno", kiu poste estas malfacile tradukebla en parolon.
3. Spirit-psikologia Analizo: La Heroa Vojaĝo kaj Transformo de Konscio
La teksto povas esti rigardata kiel gvidilo por spirit-psikologia transformiĝo.
3.1. La Koncepto de Personeco
La personeco de homo ne estas limigita al lia nuna enkarniĝo. Homo estas eterna spirito, provizore loĝanta en korpo. Lia "Mi" estas multdimensia kaj inkluzivas kaj la enkarniĝintan parton (la personecon) kaj la neenkarniĝintan parton ("Pli Alta Mio"), kiu servas kiel ligilo al la Absoluto. La memoro pri enkarniĝoj estas blokita, sed la "karaktero" kaj "kvalitoj" evoluigitaj en ĉiu sperto estas konservataj kaj transportataj en sekvajn vivojn.
3.2. La Mekanismo de Spirita Kresko
Kresko okazas per elekto en kondiĉoj de rezisto de materio.
La falo kiel sperto: Penso unika por multaj religiaj sistemoj: eĉ falo kaj malaltiĝo de sia nivelo estas "valorega sperto". Ĉi tio forigas la timon de eraro kaj kulpon, reorientante la psikon de memkondamno al analizo kaj plua moviĝo.
Labori kun egoo kaj juĝado: Profunda psikologia mekanismo de juĝado estas ekzamenita. Juĝi aliajn metas personon en la pozicion de "juĝisto", kio estas formo de ego-altiĝo ("mi ne estas kiel li"). Krome, la energio de juĝado estas vibracie simila al la energio de la juĝita ago (ekzemple, krueleco), kaj anstataŭ ŝanĝi la situacion, ĝi nur plifortigas la negativecon. La sola maniero ŝanĝi alian estas sendi al li amon, transformante lin de interne. Ĉi tio resonas kun la kristana principo "amu vian malamikon" kaj la budhana praktiko de kompato.
3.3. Transpersona Sperto
La sesio mem kaj la sperto kiun Irina priskribas estas ekzemplo de transpersona konscistato, kie la kontakculo agas kiel mediumo, transdonante informojn de subpersoneco aŭ estaĵo identigita kiel la Absoluto. Interese, ke la tradukprocezo estas priskribita kiel kompleksa hermeneutika tasko: kapti la multdimensian "komprenon" kaj vesti ĝin per la linearaj, "malprofundaj" vortoj de tera lingvo.
Konkludo
La sesio "Projekto Kasiopeo" estas kompleksa kaj multtavola teksto, produkto de moderna sinkretisma spiriteco. Ĝiaj ideoj ne estas originalaj en strikta senco sed reprezentas lertan sintezon:
Religia sintezo: Ĝi unuigas kristanan teologion de Amo kaj Graco, hinduisman kosmologion de cikloj (Manvantara, samsaro, karmo) kaj universalisman ideon de unueco de ĉiuj religiaj vojoj.
Filozofia profundo: La provo solvi la problemon de teodiceo per la koncepto de mem-limigo de Dio (la "ŝtono de libereco") estas filozofie interesa. La hierarkia ontologio (Absoluto — Spirita Mondo — Materia Mondo) klarigas la neceson de fizika enkarniĝo por la evoluo de la spirito.
Psikologia aplikebleco: La instruo ofertas praktikajn ilojn por memlaboro: reinterpreti la falon kiel sperton, analizi juĝadon kiel malaltvibran senton, kaj emfazi pardonon kaj amon kiel la solan vojon por ŝanĝi realecon.
Finfine, ĉi tiu teksto estas reflekto de la spirita serĉado de homo de la 21-a jarcento, kiu, ĉe la vojkruciĝo de sciencoj, religioj kaj ezoteraj instruoj, provas rekunmeti holisman bildon de la universo, kie la centran lokon okupas persona sperto, libereco de elekto kaj la senfina vojo de evoluo al sia Fonto.
In English
https://omdaruliterature.blogspot.com/2026/02/the-gospel-from-father.html
